Το κακό έχει ξεκινήσει από τα παιδικά μας χρόνια (ασυνήθιστο έ?).
Εκείνη την μακρινή εποχή οι γονείς μας προσπαθούσαν να δημιουργήσουν το τέλειο πλάσμα.Τις περισσότερες φορές εθελοτυφλούσαν. Το πρόσωπο του παιδιού ήταν μια χρονοκάψουλα που τους γύριζε στο παρελθόν και στα δικά τους ανεκπλήρωτα όνειρα. Δεν μπόρεσα εγώ? Μπορείς όμως εσύ! Σχεδόν ποτέ δεν κάθησαν να αναλογιστούν τι φορτίο βάζουν στην πλάτη του παιδιού.

Η ιδανική εικόνα που έχεις δημιουργήσει για τον εαυτό σου ουσιαστικά είναι δημιουργία κάποιου άλλου. Αυτό που είσαι δεν ταιριάζει με αυτό που θα ήθελες να είσαι.

Εκεί ξεκινά ένας άνισος αγώνας. Υπάρχει ένα κενό , ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που είσαι και σε αυτό που θα ήθελες να είσαι.

Όσο μεγαλύτερες είναι οι φιλοδοξίες σου τόσο το χάσμα μεγαλώνει. Έχεις ξεκινήσει μια κούρσα να φτάσεις το ιδανικό και αυτό σε σκοτώνει λίγο -λίγο κάθε μέρα. Σε προσπερνούν τόσα όμορφα πράγματα , αλλά τρέχεις με μεγάλη ταχύτητα και δεν προλαβαίνεις να τα δεις. Το κενό που νοιώθεις είναι εκεί. Αυτό που δεν σου αρέσει τίποτα. Όλοι οι άνθρωποι σε εκνευρίζουν για κάποιον λόγο. Είσαι κουρασμένος , αλλά από αυτή την κούραση που δεν φεύγει με 12ωρο ύπνο.

Ελευθέρωσε τον εαυτό σου από αυτό που θα έπρεπε να είσαι και μείνε έτσι όπως πραγματικά είσαι.

Δεν έχει νόημα να σε προσπερνά η ζωή και εσύ να βουλιάζεις σε ένα κενό προσπαθώντας να φτάσεις το ανέφικτο.Ναι πρέπει να παλεύουμε για τα όνειρα μας , όμως πρέπει να έχουμε την δύναμη να βλέπουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε ώστε να μην γίνεται εμμονή. Δεν αγαπάμε αρκετά τον εαυτό μας. Τον απορρίπτουμε . Τον σαμποτάρουμε όταν δεν μπορεί να φτάσει τον στόχο. Και είναι κακό.

Δώσε ένα χρονικό περιθώριο για να φτάσεις στον στόχο σου.
Δεν τα κατάφερες? ΟΚ. Δεν έκανε αυτό για σένα. Βγες στην πρώτη έξοδο και άλλαξε πορεία. Μην κακολογείς και σαμποτάρεις τον εαυτό σου.

Είσαι μοναδικός.Και αυτό σε κάνει υπέροχο και ανεκτίμητο.
Κάπου έχεις ταλέντο.Αυτό εσύ θα βρεις. Δεν μπορεί κανένας να σε οδηγήσει.Είναι ένας δρόμος που θα τον ανακαλύψεις μόνος και τότε θα νοιώσεις "γεμάτος" και ήρεμος.

Αν εσύ δεν ανακαλύψεις το βαθύτερο "εγώ " σου και δεν το αποδεχθείς, τι περιμένεις από τους άλλους? Πέταξε μακριά όλα τα στερεότυπα και τα "πρέπει" που σου φόρτωσαν στην πλάτη .

Απελευθερώσου .

Από ψεύτικες σχέσεις, ανύπαρκτες φιλίες, ανέφικτες ιδανικές ζωές...

Εκφράσου.

Μάθε να μιλάς.Ουσιαστικά. Να εκφράζεις την χαρά σου ,την λύπη σου , την δυσαρέσκεια σου , την ευγνωμοσύνη σου... άδειαζε την ψυχούλα σου κάπου - κάπου. Είναι τσάμπα ψυχοθεραπεία! Μα πάνω απ'όλα...

Πέτα μακριά αυτό που θα ΕΠΡΕΠΕ να είσαι. Μείνε έτσι ακριβώς όπως είσαι.