Υπάρχουν στιγμές που χρειάζεσαι χρόνο και χώρο. Έχεις ανάγκη να κάνεις ένα βήμα πίσω. Να κάνεις μια στάση στο Pit Spot σου και να πάρεις τον χρόνο σου ώστε να διορθώσεις τις ζημιές.

Είναι έτσι δομημένη η ζωή που αυτό το απλό σε φορτώνει με περισσότερο άγχος και τύψεις. Έχεις προσαρμοστεί στην ταχύτατη τελμάτωση. Η ακινησία της καθημερινότητας δεν σε εκπλήσσει πια. Όμως έρχεται εκείνη η στιγμούλα της τελευταίας σταγόνας που ξεχειλίζει το ποτήρι.Όλα λάθος.

Κάπου στο βάθος αναγνωρίζεις πως είναι η στιγμή των αλλαγών.Ξέρεις πως κάπως...κάπου... έχασες τον εαυτό σου. Και φοβάσαι. Μόνο φόβος και ανασφάλεια. Είναι αδύνατον να συνεχίσεις να πορεύεσαι μέσα σε μια καθημερινότητα που σε κάνει τόσο δυστυχισμένο ή μήπως να μείνεις στην γνώριμη μιζέρια?

Το γνωρίζεις πως είσαι εγκλωβισμένος στα "πρέπει" και στα "είθισται" που σου εμφύσησαν οι (κάθε μορφής) "ανώτεροι". Εγκλωβισμένος. Φοβισμένος. Αγχωμένος.Μόνος.

Πιστεύεις πως βρίσκεσαι σε ένα σημείο που δεν είσαι πια παραγωγικός και η ζωή σου έχει χάσει τις ισορροπίες της. Μην νοιώθεις άσχημα. Είναι απλά η στιγμή που πρέπει να σταματήσεις την κούρσα , να διορθώσεις τις ζημιές και να μάθεις να αγαπάς και να φροντίζεις τον εαυτό σου περισσότερο.

Είναι σίγουρο πως θα νοιώσεις πως μένεις πίσω και χάνεις τον αγώνα. Είναι αναγκαίο όμως να κάνεις ότι είναι απαραίτητο για να νοιώσεις καλύτερα.
Έχεις υποχρέωση στον εαυτό σου να τον φροντίσεις. Και αυτό είναι το σπουδαιότερο επίτευγμα σου! Άλλωστε μην ξεχνάς πως μαζί του πορεύεσαι σ'αυτή την ζωή.

Είναι αναγκαίο να απομακρυνθείς από την ρουτίνα σου και να δεις την καθημερινότητά σου από απόσταση. Σαν κάποιος ουδέτερος παρατηρητής. Κρίνε , αξιολόγησε την ζωή σου. Βρες τα μελανά σημεία και άλλαξε τα.

Προσπάθησε να μειώσεις το στρες. Δύσκολο? Ναι αλλά όχι ακατόρθωτο.Να θυμάσαι πως η πρόκληση είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου! Και όλο αυτό το στρες δεν του αρέσει καθόλου!

Μην φοβάσαι να αντιμετωπίσεις τα λάθη σου. Αν δεν το κάνεις αυτό , δεν θα μπορείς να αναπτύξεις νέο σχέδιο δράσης. Θα βρεθείς να επαναλαμβάνεις τα ίδια λάθη που θα σε οδηγούν στο γνώριμο σημείο.Δεν κάνουμε τίποτα έτσι!

Μην νοιώθεις άσχημα που θέλεις τον χρόνο σου. Κάνε ένα ταξίδι. Έλα πιο κοντά με αγαπημένα πρόσωπα. Διασκέδασε . Χαλάρωσε. Μην ξεχνάς πως η αγκαλιά είναι φάρμακο! Γιατρεύει τα πάντα. Δεν γίνεται να είσαι ενοχικός με όλα όσα σε χαλαρώνουν.

Ουσιαστικά αυτό που χρειάζεσαι είναι διανοητική ανάπαυλα. Αυτό το "Κουράστηκα να σκέφτομαι". Είναι αναγκαίο κάπου -κάπου να βάζουμε το μυαλό μας στο off. Και αυτό το απλό αρνούμαστε πεισματικά να το δεχθούμε. Πιστεύουμε (ή έτσι μας είπαν) πως αν γεμίζουμε την ημέρα μας με δραστηριότητες είμαστε πετυχημένοι.

Όλα σε υπερθετικό βαθμό. Έλα που έρχεται η στιγμή που η ψυχολογική κούραση θα σε καταβάλλει! Μην το συνεχίζεις. Κάνε ένα βήμα πίσω.

Δώσε λίγο χρόνο σε όλα όσα αγαπάς. Τρέξιμο, γιόγκα, γυμναστήριο, τέχνες, μουσική... ότι αγαπάς είναι ανεκτίμητο. Δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι. Είναι το συναίσθημα που έρχεται. Η απόδραση από την καθημερινότητα. Το διάλλειμά σου.

Όπως ιεραρχούμε τις υποχρεώσεις μας και τις δουλειές μας έτσι κάποια στιγμή πρέπει να ιεραρχούμε και τα προβλήματα της ζωής μας. Αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα. Από το σοβαρό στο πιο απλό.Βήμα -βήμα.

Μην αγχώνεσαι φίλε μου. Κάνε ότι είναι απαραίτητο ώστε να προσέχεις τον εαυτό σου λιγάκι παραπάνω. Να τον προσέχεις για να νοιώθεις όμορφα εσύ , και οι άνθρωποι που σε νοιάζονται και σε αγαπούν. Είναι σημαντικό.