**Όσα δεν έζησες... όσα δεν είπες...**

Θεωρούμε δεδομένα όλα όσα έχουμε.
Ανθρώπους , εργασία,καταστάσεις...την ζωή μας την ίδια.

Ζούμε χωρίς ερωτηματικά, με την πεποίθηση πως όλα θα είναι σε σταθερή τροχιά έτσι ακριβώς όπως τα θέσαμε.

Και εκεί στο τέλος συνειδητοποιούμε όλα όσα δεν είπαμε,όλα όσα δεν κάναμε,τα ρίσκα που φοβηθήκαμε να πάρουμε,αυτά που αφήσαμε μισοτελειωμένα,απο φόβο και δειλία.

ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ . ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΝΕΙΡΑ, ΘΕΛΩ , ΣΤΟΧΟΥΣ... ΞΕΧΝΑΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ.

Η ζωή δεν είναι δεδομένη.Είναι ένα δώρο που μπορούμε να παιξουμε με αυτό,θέτοντας τους δικούς μας κανόνες. Όμως έχει ημερομηνία λήξης.

Ας χαρούμε το "παιχνίδι" καθημερινά,μαζί με τους ανθρώπους μας, χωρίς μιζέρια,περιττό άγχος και υστερικά ξεσπάσματα. Και όταν έρθει το τέλος, ναι,θα νιώθουμε πλήρεις και ευτυχισμένοι για όλα όσα ζήσαμε,για όλα όσα μοιραστήκαμε,για την αγάπη που δώσαμε απλόχερα και μας επιστράφηκε γεναιόδωρα.

ΖΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΟΥ ΣΤΙΓΜΗ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ. ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ:ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ. ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ. ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΚΑΚΑ...ΟΜΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΛΑ ΖΗΣΕ!